متن بیانیهء «محکومیت جنایت ارتش اسرائیل

و حمایت از جنبش رهایی بخش مردم فلسطین و ایران»

از جانب 71 تن از نويسندگان و هنرمندان ايرانی خارج کشور

مسمومیت فرهنگی 71 نویسنده ی ایرانی

ميرزا آقا عسگری

مگر می شود فراموش کرد، بيست و دو خرداد تازه يک ساله می شود خاطره شوکی که از دزديده شدن رای هايمان به ما دست داد و به خيابان ها ريختيم.

يک سال چيزی نيست تا داغی که بر دل مادر ندا و سهراب ماند کهنه شده باشد.

چند روز بعد تر سالگرد رويت تصوير شوک آور نداست که با چشمان باز رو به ما جان داد تا بگويد اين نتيجه يکی شدن دين و سياست است.

نه، يک سال چيزی نيست که ما فراموش کنيم. مردم ما سی سال است مصيبتی را که در آنند فراموش نکرده اند.

دير يا زود از داخل و خارج بساط اين نظام اصلاح ناپذير برچيده خواهد شد (چرا که نه تنها زندگی و دمکراسی درايران که حتی صلح در جهان نيز به خطر افتاده است.)

تا آن روز ما همه چيز ،همه چيز را فراموش نخواهيم کرد و در روز بيست و دو خرداد با پشتيبانی از "کميته مقاومت مدنی مردم ايران" به هر شکل و هر کجا اعتصاب سراسری خواهيم کرد.

علی‌رضا نوری‌زاده ـ محسن سازگارا ـ محسن مخملباف

آقای موسوی گرامی، حدوداً یک سال پیش، من و امثال من که معتقد بودند امیدی هنوز باقی ست به پای صندوق های رأی رفتند و به شما و یا آقای کروبی رأی دادند. ما دلسپردگانی بودیم که کشتی مان به گِل نشسته بود و چشم حسرت به باد شرطه دوخته بودیم. حال پس از گذشت ماه های پرتلاطم و قربانی و آسیبهای جسمی و روانی مصمم تر از همیشه گشته ایم. می دانیم که بسیاریم. از راه های ناهموار نمی ترسیم. حرکتی کرده ایم بی رهبر و مراد و پیر و شیخ و قطب. منتظر معجزه و ظهور پیامبری هم نیستیم چراکه این بار با واقعیات موجود پیش می رویم و ادعای دانستن همه چیز را نداریم. ریشه ی جنبش های ایدئولوژیک که ثمره اش انقلاب اسلامی بود واضحانه و خوشبختانه پوسیده است. حال یک درون نگری جمعی لازمه ی سفری طولانی ست. توشه ی ما گذشته مان نیست. توشه ی ما آن چیزی ست که هر روزِ این سال سخت، سال شک، سال بد، آموخته ایم و در قلب های دردمندمان اندوده ایم.>>>

سخنی با اصلاح طلبان

ن. واحدی

امروز، پس از گذشت سی و اندی سال کسی نمی تواند بیآید و تخم مرغ ها را ازهم جدا کند و بگوید "این شهسواران عرصه ی دین و دانش مظلومند و آن دیگران با سیرت اهریمنی تظاهر تظلم و بزه کاری اند". چنین آدمی نه معنی دین و تفاوت آن را با دانش درک کرده است، وگرنه از شهسواران دین و دانش سخن نمی گفت، و نه می خواهد گناه جمعی یا کلکتیو را به پذیرد. سخن نخست به عقل و توان تشخیص و سخن دوّم به نظریه ی اخلاق یا آداب زنگی مربوط می شود. درست بی توجهی به این مقولات غفلتی است که در ایران با واقعه ی انقلاب فرهنگی جسمیت پیدا کرد. انقلابی که عقل افراد بیست و چند ساله به داوری ساختار عقلانی دانشگاههای کشور که خردمندانه خرد آفرینی می کرد، نشست.>>>

هشتاد درصد تحصیل کرده‌ها خرافاتی هستند

سايت ايران ـ ايران: هشتاد درصد افرادی که به رمال‌ها مراجعه می‌کنند تحصیلکرده‌ هستند! سرهنگ عبدالله قاسمی، معاون اجتماعی پلیس آگاهی ناجا در این باره به ایسنا می‌گوید:« افرادی مدعی می‌شوند که می‌توانند آینده افراد را بازگو کرده و تغییر دهند در نتیجه با این شیوه اقدام به کلاهبرداری از طعمه‌های خود می‌کنند و طبق پرونده‌های موجود بیشتر افرادی که به دعانویس‌ها و رمال‌ها مراجعه می‌کنند افراد متمول هستند چون طبقات پایین نمی‌توانند هزینه گزافی که این افراد در نظر دارند، پرداخت کنند.». سعید معدنی، جامعه‌ شناس معتقد است که عامل اصلی اقبال افراد تحصیلکرده به این روش‌ها ناتوانی در حل مسئله است که این ناتوانی الزاما ناشی از کم سوادی افراد نیست. به اعتقاد او، مراجعان به رمال‌ها را می‌توان به دو گروه طبقه‌بندی کرد؛ گروه نخست کسانی هستند که روش‌های علمی و منطقی کمکی به حل مشکل آنها نکرده و به همین دلیل دچار استیصال شده‌اند و گروه دوم افرادی هستند که به روش‌های نوین اعتقاد نداشته و با مشاهده برخی موارد اتفاقی، روش‌های سنتی را اثرگذارتر می‌دانند.انور صمدی‌راد، آسیب شناس اجتماعی هم با بیان اینکه برخی از افراد طبقه مرفه و دارای مدارج عالی تحصیلی به این سودجویان مراجعه می‌کنند معتقد است که این افراد به رغم مقاومتی که در مقابل خرافه گرایی بروز می‌دهند، در پس ذهن خود نوعی پذیرش کم رنگ نسبت به دعانویسی و رمالی دارند که این امر شاید ناشی از گرایش‌های فطری انسان به متافیزیک باشد. متافیزیک باعث بروز نوعی امنیت کاذب می‌شود، شرایط پر تعلیق جامعه در حوزه‌های مختلف دلیل استقبال از خرافات است. انور صمدی‌راد، آسیب شناس اجتماعی، شرایط فعلی جامعه را به گونه‌ای ارزیابی می‌کند که موهومات، امکان پذیرش بیشتری برای برخی اقشار مردم دارند و اقبال به خرافات را ناشی از شرایط پر تعلیق جامعه در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی می‌داند. او با بیان اینکه روی آوردن به متافیزیک باعث بروز نوعی امنیت کاذب می‌شود که این امنیت مقطعی است و فریب خوردگان با آزمون و خطا، به این نتیجه ‌می‌رسند که این روش‌ها نمی‌تواند بدون تلاش بخردانه، کلید حل مشکلات باشد. در سال گذشته صد و بيست فقره پرونده در رابطه با رمالی به پلیس آگاهی ارجاع داده شد که نود و سه تن توسط پلیس دستگیر و برای پنجاه و هفت تن قرار صادر شد که از این تعداد سی و نه تن مرد و هجده  تن زن بودند. درحالی سرهنگ قاسمی، آمار سال گذشته را اعلام می‌کند که بسیاری از افراد آسیب‌ دیده برای حفظ آبرو شکایتی را در این باره به پلیس اعلام نمی‌کنند. نکته دیگری که در پرونده رمال‌ها و دعا نویس‌ها مهم است این است که بیش از هفتاد درصد از افراد رمال دارای سوء رفتار و اخلاق همچنین اعتیاد هستند. او در مورد از هم پاشیدن خانواده تعریف می‌کند: قریب به اتفاق پرونده‌هایی که رمال‌ها آقا و مشتریان آنها خانم‌ها هستند، متاسفانه دوستی‌های نامناسبی بوجود آمده است. او با بیان اینکه بیشترین آسیب‌ها را در این موضوع خانم‌ها می‌بینند، ‌به پرونده‌ای در مشهد اشاره می‌کند که مرد رمال به مشتریان خانم عنوان می‌کرده تنها راه اثر کردن رمالی نوشتن متونی روی بدن آنهاست و از این طریق سوء استفاده‌ هایی را داشته است یا مواردی را داشتیم که خانمی به رمالی مراجعه کرده و رمال با دادن داروی بیهوشی اقدام به تهیه عکس‌های غیراخلاقی از او کرده بود.